สิ้น 'ชูวงศ์ ฉายะจินดา' ศิลปินแห่งชาติ สาขาวรรณศิลป์ เจ้าของบทประพันธ์ 'จำเลยรัก'

           วงการวรรณกรรมไทยต้องสูญเสีย นักประพันธ์นวนิยายชื่อ ‘ชูวงศ์ ฉายะจินดา’ ศิลปินแห่งชาติ สาขาวรรณศิลป์ ปีพุทธศักราช 2559 เจ้าของตำนาน "จำเลยรัก.เงาอโศก ตำรับรัก' เสียชีวิตอย่างสงบที่นครเมลเบิร์น ประเทศออสเตรเลีย ด้วยวัย 96 ปี

           ชูวงศ์ ฉายะจินดา เป็นชื่อ-นามสกุลจริงซึ่งใช้ในการเขียนนวนิยายมานานกว่า 6 ทศวรรษเกิดเมื่อวันที่ 25 ธันวาคม 2473 จบการศึกษามัธยมบริบูรณ์ (เตรียมอักษรศาสตร์) ปีที่ 2 จากโรงเรียนราชินี (บน) บางกระบือ เมื่อปี 2490 เมื่ออายุได้เพียง 13 ปี เป็นเพื่อนร่วมรุ่นเดียวกับ สุกัญญา ชลศึกษ์ (กฤษณา อโศกสิน) และปราศรัย รัชไชยบุญ (นิดา) ซึ่งการเรียนในแผนกอักษรศาสตร์ทำให้เธอมีความรักในการประพันธ์มากยิ่งขึ้นเพราะมีนิสัยรักการขีดเขียนมาตั้งแต่เด็ก โดยได้รับแรงบันดาลใจจากงานประพันธ์ของประพันธกรอาวุโสท่านหนึ่งคือ 'ดอกไม้สด'

          หลังจบการศึกษาจากคณะอักษรศาสตร์ ด้วยความตั้งใจที่เป็นนักประพันธ์อาชีพ จึงได้ศึกษาผู้คนมากหน้าหลายตา ศึกษาประวัติชีวิต อุปนิสัย และจริตกิริยาของเพื่อนมนุษย์ให้มากที่สุดเท่าที่จะทำได้ วันหนึ่งจึงเริ่มลงมือเขียนเรื่องสั้นเรื่องหนึ่งชื่อ 'หนึ่งในห้าร้อยจำพวก' ส่งไปยังนิตยสารศรีสัปดาห์ โดยส่งไปทั้งที่ไม่มีความหวังว่าจะได้ลง แต่แล้วเวลาผ่านไปไม่นานเรื่องสั้นเรื่องแรกก็ได้ลงในนิตยสารศรีสัปดาห์ภายในเดือนนั้นเอง โดยได้รับค่าเรื่อง 60 บาท 

          เธอจึงเริ่มเขียนเรื่องยาวเรื่องแรกในชีวิตคือ 'ตำรับรัก' ความยาว 55 ตอน ซึ่งประสบความสำเร็จและได้รับการตอบรับจากนักอ่านจำนวนมากและเป็นที่น่าพอใจ หลังจากนั้นเธอจึงได้รับโอกาสเขียนเรื่องยาวต่อไปในชื่อเรื่อง 'ม่านบังใจ' เป็นภาคแรก และเรื่อง 'หัวใจรัก' เป็นภาคสมบูรณ์ ซึ่งตีพิมพ์ในนิตยสารเดลี่เมลวันจันทร์และเรื่องอื่นๆ ตามมาอีกมากมาย

          ในปี 2514 เธอเริ่มทดลองเขียนเรื่องหนักๆ ดูบ้างซึ่งก็ได้รับความนิยมในระดับหนึ่ง แต่แฟนนักอ่านส่วนใหญ่เรียกร้องให้กลับมาเขียนเรื่องรักพาฝันเหมือนเดิม ทำให้เธอเขียนเรื่องหนักๆ ไว้เพียงไม่กี่เรื่อง อาทิเช่น เพชรร้าว, ไฟอารมณ์ เป็นต้น และระหว่างปี 2546-2547 เธอได้กลับมาเขียนเรื่องหนักๆ อีกครั้งเกี่ยวกับยาเสพติดและการค้ามนุษย์ในเรื่อง 'สร้อยเสน่ห์ เล่ห์พิศวาส' ลงตีพิมพ์เป็นตอนๆ ในนิตยสารพลอยแกมเพชร รายปักษ์ นอกจากเรื่องหนักๆ ซึ่งมีเพียงไม่กี่เรื่องแล้วเธอยังได้ทดลองเขียนเรื่องเร้นลับ เช่น อสรพิษดำ (ต่อมาลงพิมพ์ซ้ำเป็นตอนๆ อีกครั้งในนิตยสารสกุลไทยในชื่อ 'แรงอาถรรพณ์'), ดอนโขมด, พระจันทร์แดง, ตามรักตามล่า และมณีมรณะ เป็นต้น 

          มีผลงานที่ได้รับความนิยมมากมาย เช่น ตำรับรัก, จำเลยรัก, เงาอโศก และสุดสายป่าน เป็นต้น แต่เธอหยุดเขียนนวนิยายไปนานตั้งแต่ปี 2521 เมื่อเดินทางไปพำนักที่เมืองเมลเบิร์น ประเทศออสเตรเลีย ทำให้พักงานเขียนเป็นเวลา 20 ปี จนกระทั่งปี 2540 เธอได้กลับเข้าสู่วงวรรณกรรมอีกครั้งตามคำชักชวนของ 'สุภัทร สวัสดิรักษ์' บรรณาธิการอาวุโสนิตยสารสกุลไทย รายสัปดาห์ โดยเริ่มเขียนนวนิยายเรื่อง 'เกสรหน่ายแมลง' หลังจากนั้นได้มีผลงานนวนิยายตามมาอีก 20 เรื่อง

#วรรณกรรมไทย

#จำเลยรัก

#ศิลปินแห่งชาติ