สัตว์ที่เรียกว่า "หมา"
		โดย คุณแห้ง
		"สวัสดีค่ะ จส.100 . รับสายค่ะ" "ฮัลโหล จส.100 หรือเปล่า" น้ำเสียงฟังดูตื่นเต้นไม่น้อย "ใช่ค่ะ" ที่นี่จส.100" (เรายังเดาไม่ถูกว่าเขามีเรื่องอะไร) "คือ ผมเห็นสุนัขตัวหนี่งนะ มันคงถูกรถชนมา เพราะดูท่าทางมันเจ็บหนักมาก" "เอ่อ แล้วคุณสามารถที่จะพามันไปหาหมอได้หรือเปล่าคะ" เรารีบสอบถาม "คือตอนนี้มันอาการหนักมากเลยนะ ผมคิดว่าต้องรีบพามันไปโรงพยาบาลโดยด่วนเลยล่ะ" (เรากำลังคิดอยู่ว่า จะสามารถช่วยสุนัขตัวนี้ได้อย่างไรดี เพราะเงื่อนไขที่เราจะช่วยมันได้นั้นมีข้อจำกัดมาก คือ เขาต้องเป็นคนนำสุนัขไปส่งโรงพยาบาลสัตว์เอง และที่สำคัญคือต้องพามันกลับมาเลี้ยงด้วยหลังจากที่รักษาหายแล้ว เนื่องจากทางรพ.ไม่สามารถที่จะรับภาระเลี้ยงดูสัตว์เหล่านี้ได้) เมื่อคิดได้ดังนั้นเราจึงอธิบายถึงความจำเป็นที่เขาจะต้องเป็นส่วนหนึ่งในการให้ความช่วยเหลือสุนัขตัวนั้นด้วย ขณะที่เรากำลังอธิบายใกล้จบ ชายคนนั้นที่นิ่งฟังอยู่นานก็เปรยขึ้นว่า "ไม่ต้องพามันไปโรงพยาบาลแล้วล่ะ เรียกใครมาเอาศพไปแทนละกัน" ชายผู้นั้นพูดด้วยน้ำเสียงราบเรียบราวกับว่าไม่มีอะไรเกิดขึ้น "เอ่อ" เราเอ่ยด้วยน้ำเสียงตะกุกตะกักเล็กน้อย "มันตายแล้วหรือคะ" "ใช่ มันตายแล้ว" เขาตอบ บทสนทนาตอนนั้นจบลงด้วยความเศร้าสลดของเราทั้งคู่ เรารู้สึกเศร้าที่ไม่อาจช่วยอะไรมันได้ทัน