คุณวันชัย ชูชื่นพรม ได้แจ้งมายัง จส.100 ว่า ได้พานายไปตีกอล์ฟที่สนามกอล์ฟเพชรบุรี ย่านคลองตันเป็นประจำทุกวันพุธ และมีแม่บ้านมาบ่นให้ฟังว่า ที่ดินว่างเปล่าที่ติดกับสนามกอล์ฟเพชรบุรี มีหมูอยู่ 1 ตัวไม่ทราบว่าใครเอามาปล่อยไว้เป็นเวลากว่า 10 ปี หนักประมาณ 100 กว่ากิโลกรัม หมูตัวนี้อาศัยอยู่ในพื้นที่ป่ากลางกรุงเทพฯอย่างอิสระเสรี ซึ่งคุณป้าคนดังกล่าว ทราบชื่อภายหลังว่าชื่อคุณป้าไพรี เป็นคนเอาอาหารให้หมูกินประจำ

แต่เมื่อไม่กี่วันที่ผ่านมา ได้มีเจ้าของพื้นที่เข้ามาทำการเตรียมพื้นที่ปักเขตที่ดิน เพื่อที่จะทำการพัฒนาอสังหาริมทรัพย์ในพื้นที่ดังกล่าวต่อไป ขณะที่คนงานกำลังทำงาน ก็เกิดสิ่งที่ไม่คาดฝันขึ้น เสียงคำรามของเจ้าหมูตัวใหญ่ก็ดังขึ้น คนเข้าใกล้ไม่ได้ คนงานต่างวิ่งหนีแตกกระเจิงไปคนละทิศละทาง

คุณป้าไพรี จึงได้ฝากบอกขอความช่วยเหลือผ่านคุณวันชัยว่า อยากให้มีผู้ใจบุญมานำเขาไปเลี้ยงที่อื่น เพราะหากปล่อยไว้แบบนี้ เจ้าของที่อาจจำเป็นต้องทำร้ายหมู หรือคนงานอาจจะเอาไปกินก็ได้

ภายหลังจากที่ จส.100 ได้ตรวจสอบความถูกต้องของข้อมูล จึงได้ประชาสัมพันธ์หาคนใจบุญ

ช่วยเอาหมูตัวดังกล่าวไปเลี้ยง ภายจากการประชาสัมพันธ์ออกอากาศทาง จส.100 ได้มีสมาชิก จส.100 คือ คุณจิวแป๊ะทง ได้แสดงความจำนงยินดีที่จะนำหมูตัวดังกล่าวไปเลี้ยง

สมาชิก จส.100 และคุณสมชาติ ผู้ช่วยนายสัตวแพทย์อลงกรณ์ มหรรณพ ได้เดินทางไปยังจุดที่หมูตัวดำกล่าวอาศัยอยู่ ซึ่งเป็นพื้นที่ป่ารกทึบ กว้างประมาณ 10 กว่าไร่ เบื้องต้นเท่าที่คุณสมชาติมองเห็นหมู ก็รู้สึกแปลกใจที่หมูตัวดังกล่าว มีลักษณะคล้ายหมูป่าที่เป็นสัตว์สงวน ลักษณะตัวสีดำ รูปร่างใหญ่มาก น้ำหนักประมาณ 100 กว่ากิโลกรัม

8.30 น. คุณจิวแป๊ะทง สมาชิก จส.100 ได้ไปไหว้ศาลพระภูมิที่ติดกับที่นอนของเจ้าหมู

9.00 น. คุณสมชาติเริ่มเป่ายาสลบเป็นเข็มแรกประมาณ 5 CC เวลาผ่านไปกว่า 30 นาที เจ้าหมูไม่มีทีท่าว่าจะล้มตัวลงนอน เพียงแต่มันตื่นตกใจคน จึงเดินหนีเข้าพงป่ากกไป ทำให้สมาชิก จส.100 ที่มาช่วยกันพาเจ้าหมูตัวนี้ไปอยู่บ้านหลังใหม่ ต่างต้องลงมือลงแรงติดตามหมูตัวนี้เข้าไปในป่า เพราะเกรงว่า หากปล่อยไปแล้วหมูเกิดหลับเพราะฤทธิ์ยาสลบขึ้นมา จะไม่สามารถจะมองเห็นหรือนำหมูออกจากป่าได้

9.30 น. คุณจิวแป๊ะทง สั่งคนงานที่นำมาด้วย 6 คน ออกติดตามหมูที่เดินหนีเข้าไปในป่ารก

10.00 น. เมื่อคุณสมชาติ สามารถตามเจอหมูตัวนี้ในป่าอีกครั้ง จึงตัดสินใจ เป่าลูกดอกยาสลบอีก 1 ดอก ประมาณ 5 CC เจ้าหมู ยังไม่มีทีท่าว่าจะล้มตัวลงนอน คุณสมชาติ จึงเป่าไปอีก 1 ดอก รวมทั้งหมดตั้งแต่เช้า มีปริมาณยาสลบถึง 15 CC เจ้าหมูก็ไม่มีทีท่าว่าจะล้มตัวลงนอนเลย ซึ่งคุณสมชาติบอกสุนัขธรรมดา 1 ตัวก็จะใช้ยาสลบประมาณ 2-5 CC เท่านั้น

10.30 น. จส.100 ได้รายงานบรรยากาศการช่วยย้ายบ้านใหม่ให้กับเจ้าหมู ทำให้ชาวบ้านบริเวณใกล้เคียงกับบ้านป่ากลางกรุงของเจ้าหมูป่าได้รับทราบข่าว มีป้าที่บ้านอยู่ใกล้เคียงท่านได้ฟังรายงานเรื่องหมูอยู่ที่บ้าน วิ่งหน้าตื่นมาที่สนามและขอร้องว่า อย่าเอาหมูไปฆ่าเลย (แกเข้าใจว่า จะมีคนจับหมูไปฆ่า) ทีมงานช่วยเหลือเจ้าหมู จึงต้องอธิบายอยู่ยกใหญ่ ว่าเราแค่จะจับมันไปปล่อยที่อื่นเท่านั้น ชาวบ้านที่มารวมตัวกันเกือบ 10 คนจึงเข้าใจ และเล่าให้ฟังว่า หมูตัวนี้ชาวบ้านเลี้ยงไว้ในป่านี้เกือบ 17 ปีแล้ว แต่ก่อนเค้ามีเพื่อนหมูอยู่ตัว 1 ตัว แต่ตอนนี้มันตายไปแล้ว จึงเหลืออยู่ตัวเดียว ชาวบ้านแถวนี้รักเค้ามาก เค้าไม่ดุร้ายเลย

11.00 น. เจ้าหมู ยังเดินหนีเข้าไปในป่ารกทึบ สมาชิก จส.100 เองก็ติดตามไปอย่างใกล้ชิด เพราะเกรงว่า หมูจะล้มนอนกลางป่าตรงจุดไหนก็ได้

11.30 น. ไม่มีทีท่าว่าหมูตัวนี้จะหมดแรง จส.100 จึงได้ประสานงานไปยังสัตวแพทย์อาสา ของ จส.100 ซึ่งคุณหมอได้แนะนำว่า ไม่ควรให้ยาสลบมากไปกว่านี้แล้ว เพราะอาจจะเป็นอันตรายถึงแก่ชีวิตได้ ส่วนที่หมูยังไม่สลบ เพราะหมูป่ามีความแข็งแรงและมีแรงต้านยาสลบ 15 CC พอแล้วและให้ลองปล่อยไปเรื่อยๆ 2 ชั่วโมงผ่านไป หมูก็น่าที่จะสลบ

12.00 น. สมาชิก จส.100 ทีมงานช่วยเหลือ ต่างหมดแรงไปตามๆกัน หมดหนทางที่จะทำให้หมูตัวนี้สลบลงได้ เที่ยงนี้ ทีมงานช่วยเหลือทั้งหมด จึงหยุดพักรับประทานอาหารเที่ยงกันก่อน

13.30 น. หายจากการพักเหนื่อย ทีมงานจึงเริ่มออกตามหาเจ้าหมูตัวนี้อีกครั้ง ทุกคนช่วยกันติดตามเจ้าหมูกันอยู่นาน ก็ไม่มีทีท่าว่าเจ้าหมูจะสลบเลย ตรงกันข้าม กลับมีแรงเดินหนีและหากมีคนเข้าไปใกล้ก็จะมีเสียงคำรามขู่และพุ่งเข้าชนอีกต่างหาก

15.22 น. บ่ายลงฝนเริ่มตกลงมา สมาชิก จส.100 และทีมงานที่เข้าไปช่วยเหลือในภาระกิจการย้ายบ้านเจ้าหมูตัวนี้ต่างอ่อนใจ เพราะหมูเดินหนีเข้าไปในป่ากกที่รกทึบอย่างเดียว….. แต่แล้วเรื่องที่ไม่คาดฝันก็เกิดขึ้น คุณไพรี ที่เคยให้อาหารเจ้าหมูตัวนี้มาเป็นเวลากว่า 7 ปี ซึ่งคุณไพรีกลับมาเข้าเวรทำงานแม่บ้านที่สนามฝึกซ้อมกอล์ฟในช่วงบ่าย ได้เข้ามาช่วยเหลือทีมงาน โดยการเรียกให้เจ้าหมูมากินข้าว คุณไพรีเรียกชื่อ “ อ๊อด มากินข้าวลูก ไม่ต้องตกใจ จะมีคนมาช่วยพาไปอยู่บ้านใหม่ ” เจ้าหมูก็สงบลงไม่ดื้อเลย แถมยังเดินออกมาจากป่า ออกมายังสนามกอล์ฟให้ทีมงานจับอย่างโดยดี

16.00 น. คุณจิวแป๊ะทง คุณเม้งไฟฟ้า สมาชิก จส.100 และคนที่เคยให้อาหารเจ้าอ๊อด ได้ถ่ายรูปร่วมกัน ก่อนที่จะพาไปอยู่บ้านหลังใหม่ที่ อ.สูงเนิน จ.นครราชสีมา ภาระกิจย้ายบ้านให้กับหมูป่า น้ำหนักกว่า 100 กิโลกรัม ก็สำเร็จลุล่วงไปด้วยดี ด้วยความร่วมมือร่วมใจของผู้ใจบุญทุกคน ………..